Sustukların birikir kuytuda
Perdeler uçuşur, sır yüzünü okşar
Cesaret öğle güneşi gibi yakar
Hep içinde taşırsın o yüzü
Çılgınca unutmak istersin
Kararır bulutlar
Yağmura gizlenmiş
O yüzü öpersin
Su damlacıkları burnundan
Dudağına düşer
Ölü sevgili
Yağmurla içeri girer
Çözmek istedikçe ipleri
Aşk diyor biri,
tanırsın sesini
Rüzgar uçurur perdeleri
Cesaret öğle güneşi gibi
Gidemezsin ve dönemezsin de
İpleri çözmek istedikçe
Aşk der biri
Tanırsın sesini…
Nazlı Akın
Zincirliyim eski bir yazı masasına kelimeler ırzıma geçiyor ardı ardına vuran cümleler kamçılıyor bedenimi oluk oluk kuruyor göğüs kafesimdeki ben köpüklerini yararak denize varan dalgalar gibi kopuyor ruhum bedenimden gökyüzünden bir mezar kazılıyor kalemin kurşuni karası ile her bir yanım...
DEVAMINI OKU
Özlemek: Bir kimseyi, bir yeri veya bir şeyi görmeyi, ona kavuşmayı istemek, göreceği gelmek… Göreceğim geldi… Nasıl göreceğim peki? Keşke sözlük yazarları “özlemek” fiilini tanımlarken nasıl göreceğimizi, nasıl kavuşacağımızı da belirtseymiş. Özlemek bu tanımdan mı ibaret? Öyleyse eğer ben özlemiyorum...
DEVAMINI OKU
Ne yani bunu mu konuşacağız?Pek tabii sevgilim…Ne var konuşulacak bundan başka?Bu bir devrimdir.Bu bir AŞK devrimi!Nehirlerce akıyor…Önünde durmaya çalışma.Ben duyuyorum, görüyorum ve bırakıyorum kendimi.Haydi gel benimle sevgilim.Artık bunları konuşacağız.Sadece bunları. AŞK’ı mesela.Doya doya hem de.Her hücremiz aşktan titreyene kadar konuşacağız...
DEVAMINI OKU
