Eşik e-dergi’nin tüm yazıları
EŞİK Kategorisindeki Tüm Yazılar
Yas… Tek kelime. Üç harf. Ama her harfin arasında sonsuz bir boşluk var. Sözlükanlamı, “ölüm veya bir felaketten doğan acı” diyor. Matem. Ama hiçbir sözlük göğsünün tamortasında açılan o koca delikten bahsetmiyor. O delikle ne yapacağını bilememekten. Nereyekoyacağını bilememekten. Acıdan midenin bulanmasından. Kalbin acısının gerçekten fiziksel bir şey olduğunu, acıyana kadar bilmiyordum. Meğer insanın kalbi gerçekten ağrıyabiliyormuş. Göğsünün ortasına bir...
DEVAMINI OKU
Yasın 7 Tonu Bu notları kaleme alırken içimdeki sıradanlığa bel bağlıyorum. Roland Barthes annesinin ölümünün hemen ardından yazmaya başladığı günlüğünün (Journal de deuil, 2009) 29 Ekim tarihli sayfasında tam olarak böyle der. Satırların devamı hayatıma bağlanıp tam olarak şöyle bir çember oluşturmaya başlıyor: Dünyada onun var olduğu bir yerin bulunmaması. Bir insan hayattayken varlığını düşünmeye ihtiyaç duymayız. Bunu kötüye yormaktansa,...
DEVAMINI OKU
2026 Mahal Edebiyat Öykü Yarışması’nda finale kalan Nazlı Akın’ın Yıkacaklar O Evi adlı öykü dosyası, Mahal Edebiyat etiketiyle okurla buluştu. Tanıtım metninden Nazlı Akın, Yıkacaklar O Evi‘nde ölüm, yas, bellek, yalnızlık ve insanın kendi karanlığıyla kurduğu ilişki etrafında dolaşan öyküler anlatıyor. Gündelik hayatın tanıdık mekânlarından yola çıkan metinler; gerçek ile tekinsiz olanın, yaşayanlarla ölülerin, hatırlananlarla unutulmak istenenlerin sınırlarını zaman zaman belirsizleştiriyor. Kitaba adını...
DEVAMINI OKU
— Senin tuzun kuru tabii.Kutuyu elime aldığımda ilk gördüğüm buydu. 03.09.2026. Mavi rakamlar beyazkartonun üzerine öyle sakin basılmıştı ki bir an öfkelendim.— Sütler, ölüm ilanı okumuyor mu?Sütün önünde altı gün vardı.Cem’in yoktu.Kapağını açmadım. Tezgâha bıraktım.Buzdolabının motoru çalışıyor, mutfağın içini düşük, kesintisiz bir uğultuyladolduruyordu. Üç gündür bir an bile yalnız kalmamıştım; bugün evin sessizliğiyle başbaşaydım.Cenazeden sonra gelenler gitmiş, tabaklar toplanmış, sandalyeler...
DEVAMINI OKU
Güneşin yüzüne doğrudan bakamazsınız. Aslına bakarsanız, kaybın insanda aldığı biçim hakkında yorumda bulunmak bile güneşin yüzüne bakabilmek kadar cesaret istiyor. Bu cesaretimi körükleyen babamla aramızdaki mesafenin elli birinci günündeyim. Artık akla getirmeye cesaret edemediklerimizi yazıya dökme çabası içerisindeyim. Yaşamla çakışan tek gerçek olarak ölüm, sırrını yalnızca seçtikleriyle paylaşıyor. Bu paylaşımla karşılaşmam, bende yasla ilgili, belki de aklınıza kolay kolay gelmeyecek...
DEVAMINI OKU
Victor Hugo’nun Döngüsünde Yasın Üç Hâli İnsan ölümle ilk kez bir cenazede karşılaşmaz. Ölüm, çocukluğumuzdan beri bildiğimiz bir gerçektir. Kitaplarda okuduğumuz, başkalarının hayatında tanık olduğumuz, uzaklarda ama zihnimizin gerisinde duran bir bilgidir. Fakat sevdiğimiz birini kaybettiğimizde ölüm yer değiştirir. Artık dışımızda değildir; içimize taşınır. Soyut bir düşünce olmaktan çıkar, kişisel bir hakikate dönüşür. İşte bu dönüşümün adı yastır. Belki de...
DEVAMINI OKU
İnsan kalbiyle hatırlar mı? Bu soru ilk bakışta bilimsel olmaktan çok şiirsel görünüyor. Ama uzun bir ara verdiğim yazma eylemine şiirsel bir cümleyle başlamak elzemdi. Bir kardiyoloğa sorsak hatıraların beyinde depolandığını söyleyecektir. Bir nörolog sinaptik bağlantılardan söz edecektir. Bir psikiyatrist travmaların sinir sistemi üzerindeki etkilerini anlatacaktır. Ama Anadolu’nun herhangi bir köyünde yaşlı bir kadına sorsanız, belki de size daha kısa...
DEVAMINI OKUHaziran Mukaddimesi:Haziranda ölmek isterim mesela,Bir akşamüzeri, gün batımında;Güneşin ufukta kaybolurken sunduğu renk cümbüşüselamlasın beni.Öyle bir serinlik çöksün ki etrafa,Hafif bir rüzgâr tenimi okşasın yalnızca.Deniz kıyısında, kimseyi rahatsız etmeden,Usulca çekileyim aradan;Sessizce ruhum ait olduğu yere ulaşsın, kimse farketmesin.Yine o ayın bir sabah serinliğinde bulsunlar beni;Yüzümde bir tebessüm,Yıllardır beklediğime kavuşmuş gibi huzurlu…Ve yine o Haziranın öğle vakti, kimseyi yormadan,Sonsuzluğa doğru giden bir...
DEVAMINI OKUBu yazım belki bir günlük, belki duygularımın, bilgisayarımın tuşlarına dokunanparmaklarımın beynimin komutlarıyla ruh halimin yansıması olacaktır. Bu gece benim içinçok önemli bir gece; zira yarın, sevgili eşimden ayrılışımın beşinci yılının dolduğugündür. Evet, benim sevgili eşim Behriş’im, beni yalnız bırakıp, veda dahi edemeden sonsuzbir yolculuğa çıktı. İşte, benim kederli günlerimin miladıdır bugün. Evimin sessizliğegömüldüğü, kendi nefesimin sesinden ve kulak çınlamalarımdan başka...
DEVAMINI OKU
Eşimin bedenini toprağın altına koymuşlar, ben görmedim. Bir gün sonra gittim mezarına. Aynı gün uçak bileti bulamadık diye otobüsle önce Kayseri, bir gece konaklama, sabah aktarma Sivas. Aldılar, gittik boş mezara. Çok güzel bir mezarlık. Geniş, açık, yemyeşil. Seveceği gibi tam. Babası az ilerde yatıyor. En çok ona hüzünlenirdi, kavuştular belki. En çok sevdiği şarkıyı açtım bir sigara sarıp. İki Yol, Mavisakal’dan. Ağlaya ağlaya...
DEVAMINI OKU
