Susarak sevdiler.
Susarak konuştular.
Bize en çok susmayı öğrettiler.
İçimizde birikti öksüz kelimeler.
Kimi rüzgârla savruldu şiir oldu.
Kimi güneşle kavruldu öykü oldu.
Kimi karda dondu, yas oldu.
Bir ateş yaktı ölüm.
Üşüyenleri gördü kimi,
Sıcak çorba verdi, gülümsedi.
Esin perisi geldi.
Romanları büyüyle harmanladı.
Ölüm bir ateş yaktı.
Kıvılcımları seyretti kimi.
Diğeri elini uzattı.
Üşüyenler ısındı.
Sessizlikten doğdu sustukları…
Ne yani bunu mu konuşacağız?Pek tabii sevgilim…Ne var konuşulacak bundan başka?Bu bir devrimdir.Bu bir AŞK devrimi!Nehirlerce akıyor…Önünde durmaya çalışma.Ben duyuyorum, görüyorum ve bırakıyorum kendimi.Haydi gel benimle sevgilim.Artık bunları konuşacağız.Sadece bunları. AŞK’ı mesela.Doya doya hem de.Her hücremiz aşktan titreyene kadar konuşacağız...
DEVAMINI OKU
günü geceye döküyorum akşamla yatsı arasında musalla gibi aydınlık kamer yel değmiş eteklerine dudaklarım ağır yaralı merhem tutmuyor uçuklamış parmak uçlarım tutsak kalıyor kelimeler bir kavak ağacının sığlarında pusuya yatmış buz kütleleri soğuk kaynıyor kazanlar okyanusta yarasalar tekbir veriyor vakitsiz...
DEVAMINI OKUÖlü bedenimi yıkadım bugün.Cansız ayaklarımı güllü sularla ovdum,soğumuş karnımı sıcak köpüklerle yuğdum.Artık uçları kırılmayacak saçlarımıöpe koklaya taradım.Gözüme hiç sabun kaçırmadım.Canımı hiç acıtmadım.Bir ölü, yıkanırken ne kadar sessizse o kadar sessizdim.Bir ölü yıkanırken ne hissederse bugün hissettim.Beni seven ellerimin döktüğu su,başımdan...
DEVAMINI OKU
