ölüm

Etiketli Tüm Yazılar

ölüm

Bu Dünyadan Sağ Çıkamayacağız

, , ,

Ölümle yüzleşmek, yaşamayı öğrenmenin başlangıcı olabilir mi? Ölüm… Varoluşun sonradan gelen bir sonucu değil, başından beri bizimle yürüyen bir eşlikçi. Yaşamın düşman kardeşi. Belki de biz, doğduğumuz anda ölmeye başlamıyoruz; sadece dönüşmeye başlıyoruz. İnsan, diğer tüm canlılar gibi yaşamın içinde kalmaya, sürdürmeye, çoğalmaya devam etmeye çalışır. Ama onu diğerlerinden ayıran bir şey vardır. Kendine bakabilme hâli. Kendi varlığını fark edebilme...

A.Semih İşevi | 18/04/2026
DEVAMINI OKU

Ölüm Kafe Nedir?

, ,

Ölüm Kafe’nin ilk etkinliği, Eylül 2011’de İngiltere’de, web tasarımcısı Jon Underwood tarafından evinin bodrumunda düzenlenmiştir. Bu ilk toplantıya annesi, psiko-terapist Sue Barsky Reid ev sahipliği yapmıştır. Jon Underwood bu fikri, İsviçreli sosyolog Bernard Crettaz’ın “cafe mortel” adı altında toplumda ölüm konuşmalarını teşvik eden etkinliklerinden esinlenerek geliştirmiştir. (Alıntıdır.) Ölüm Kafe etkinlikleri dünyada hızla yayıldı. Günümüzde 32’den fazla ülkede, üç binden fazla...

Nazlı Akın | 15/08/2025
DEVAMINI OKU

OİDİPUS YOLLARDA

, ,

“Baba, beni çağırıyorsun sen. İçinden durmadan beni çağırıyorsun.” Belçikalı yazar Henry Bauchau’nun “Oidipus Yollarda” isimli eserini bitirdim az önce. Bilmeden annesiyle evlenen, sonunda gözlerini kör ederek ve krallığından kovularak bedel ödeyen Oidipus’un attığı her adımı hissettim. Bir dilenci gibi davransa da tahta yaraşır gücünü hep hissettirdi Tanrı anlatıcı. Romanın bir yeniden yazım olması, gücünü mitolojiden alması onu daha da ağırlaştırdı...

Nazlı Akın | 02/07/2025
DEVAMINI OKU

Seni Özlemek

,

Özlemek: Bir kimseyi, bir yeri veya bir şeyi görmeyi, ona kavuşmayı istemek, göreceği gelmek… Göreceğim geldi… Nasıl göreceğim peki? Keşke sözlük yazarları “özlemek” fiilini tanımlarken nasıl göreceğimizi, nasıl kavuşacağımızı da belirtseymiş. Özlemek bu tanımdan mı ibaret? Öyleyse eğer ben özlemiyorum demektir. Ben “eksik kalıyorum” bu özlem ile… Onu hatırlatan herhangi bir şey olmasına gerek kalmadan yüreğine bir alev topu düşmesi...

Gaye Ağan | 28/11/2024
DEVAMINI OKU

Bir Varız, Bir Yokuz

, ,

“Çocukluğumuzdan Beri “Bir “Varmış” Bir “Yokmuş”” Deriz, Ama “Varmış”ı Beynimize Kazırken “Yokmuş”u Yok Varsayarız, Yaşam Sanki “Varmış”larla Doluymuş Gibi. Oysa Yaşam; “Var”larla, “Yok”larla Doludur, Oysa Biz Bile, Bir Varız, Bir Yokuz…” Yukarıda ki paragraf sevgili Mehmet Refik Yücel’e ait. Notlarım arasında karşıma çıkınca dönüp dönüp tekrar okudum. Yaşam sanki varmışlarla doluymuş ve hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayıp duruyoruz? Yaşamın en büyük...

A.Semih İşevi | 20/03/2024
DEVAMINI OKU

Gerçekleri Bana Masalı Çocuğa

Yazabilsem rahatlayacağım İçimde patlamamış mısır taneleri gibi birikmeyecek bu acılar Şehir umuda hasret. Kendimi aradan çıkarsam gerçekle kavuşacağım. Kullanılmayan nesneler gibi birikmeyecek içimde bu acılar. Şehir ağaca hasret. Kendimi aradan çıkarsam ormanla kavuşacağım. Yazabilsem rahatlayacağım.  Bir yazabilsem. Rahatlayacağım. Bu gece sana kalksın bütün kadehler ölüm Çocukluk aşkım Unutamadığım sevgilim Sırtımı okşamayı bırak artık Yüzüme bak Konuş benimle Çek gölgeni çocuk...

Nazlı Akın | 12/03/2024
DEVAMINI OKU

İÇİMDEKİ BENİ BEN ÖLDÜRDÜM

,

Ahh Ademoğlu! incir ağaçlarının buz kestiği bir Şubat gecesi güneşin bulutlara sarınıp saklandığı, toprağın beyaza büründüğü zemheri karanlığında doğurmuş Magdalalı Meryem beni, bundandır gecelerin kışına meyledişim… yeniden doğuşu Mart’a saklamış belli ki… kışın ayazı ıstırabın ateşi ile kesmişler göbek bağımı makası da kör dillerle bileylemişler belli ki… oysa; yalan ağız kenarlarında yuva yapmış  biley tutmuyor dilleri… öz’ünü istedim herşeyin,  oysa...

Aylin Tamakan | 04/06/2022
DEVAMINI OKU

ÖLÜME NİNNİ

,

doğrudan sana vardığımda yaklaştığımda kaçtım nasıl istediğimi bile anlamadım tüfeğin namlusunda bir merhaba cehennem ateşinden halliceyken avuçlarımda sıra bekledi boğum boğum gülümsemelerim… gülümsemelerine gebe yokluğuna aş ererken toprağa döküldü suyum doğmak bilmeyen sancılı düşlerime pas tutmuş neşteri vurup karanlığın aynasına gömdüm çığlıklarımı… şimdi kucağımda kanlı bir isyan akşamla sela arasında  batıya doğru dönerken yüzüm yüzerek geleceğim zamana gergef arzumlarımla mezarımın...

Aylin Tamakan | 24/03/2022
DEVAMINI OKU

Bir ateş yaktı ölüm

,

Susarak sevdiler. Susarak konuştular. Bize en çok susmayı öğrettiler.  İçimizde birikti öksüz kelimeler.  Kimi rüzgârla savruldu şiir oldu.  Kimi güneşle kavruldu öykü oldu.  Kimi karda dondu, yas oldu.  Bir ateş yaktı ölüm.  Üşüyenleri gördü kimi, Sıcak çorba verdi, gülümsedi. Esin perisi geldi.  Romanları büyüyle harmanladı. Ölüm bir ateş yaktı.  Kıvılcımları seyretti kimi. Diğeri elini uzattı. Üşüyenler ısındı.  Sessizlikten doğdu sustukları…

Nazlı Akın | 13/03/2022
DEVAMINI OKU