Bülent Abi der ki; abartma ölümü arada çık gel…
Sonra da ekler içimizden gelen bir şeyi yazıyorsak, içimizden gidenlere çare bulamıyoruz demektir. Sen giderken içimden gitmedin belki ama içimi de aldın gittin. Yaram o kadar yüzeyin derininde ki beni o cam kenarında bekle de gelip derdimi dökeyim.
Sana dair neleri özledim bir bilsen utanıp ağlardın, zaten kusura bakma da ağlamaya pek bir meraklıydın.
Geleceksen gel, yine boyarım ben ayakkabılarını, o sevdiğin omletten yaparım (soğanlı). Sabahları ben giderim bu sefer fırına sen yorulmazsın, söz daha erken yatar sabah erken kalkarım. Arada yine tartışırız tabi ki ama yine kol kola çarşıya çıkarız, berbere götürür seni çay içerim arkanda belki yemeğe de dışarı kaçamağı yaparız.
Geleceksen gel Dedecim, hem ne pijaman yakıştı bana ne de ceketin…
Geleceksen gel.. Kağıt helva almayı unutma çünkü artık kimse almıyor bana.
