Dalgalara yenik düşmüş bir gemiyim şimdi
Battım! Suyun dibine saçıldım
İçi şiir dolu bir sandık var denizde
Orada, “Fırtınayı başlatan kelime”
Yazgının ipi
Şairin elinde mi?
Fırtınayı başlatan kelime
Varsın dağılsın
Mürekkebinde boğulsun
Bitsin okumanın verdiği acılar
Karaya vursun cesedim
Toprağa kavuşsun
Yıkansın yağmurla
Sussun sesler
Şarkı söylesin rüzgâr
Serçeler şakısın mezarımda
doğrudan sana vardığımda yaklaştığımda kaçtım nasıl istediğimi bile anlamadım tüfeğin namlusunda bir merhaba cehennem ateşinden halliceyken avuçlarımda sıra bekledi boğum boğum gülümsemelerim… gülümsemelerine gebe yokluğuna aş ererken toprağa döküldü suyum doğmak bilmeyen sancılı düşlerime pas tutmuş neşteri vurup karanlığın aynasına...
DEVAMINI OKU
günü geceye döküyorum akşamla yatsı arasında musalla gibi aydınlık kamer yel değmiş eteklerine dudaklarım ağır yaralı merhem tutmuyor uçuklamış parmak uçlarım tutsak kalıyor kelimeler bir kavak ağacının sığlarında pusuya yatmış buz kütleleri soğuk kaynıyor kazanlar okyanusta yarasalar tekbir veriyor vakitsiz...
DEVAMINI OKU
Toynaklı yalnızlığımSessiz olmayı öğreniyorHız kesiyor öğrendikçeYavaşlıyor adımları Yalnızlığım çılgın bir kuş gibiKanat çırpıyor.Beyaz tüylerindenMelekler geçiyor. Süzülüyor kokular havadaDenizden gelen rüzgârlaBurnuma doluyor. Bir martı çığlık atıyorYalnızlığım toynaklıMartıya uymuyor istese de… Sessiz olmayı öğreniyor. Nazlı Akın
DEVAMINI OKU
