Yas ve ölüme ilişkin köşe yazıları, denemeler, blog yazıları, kişisel deneyimler
DENEME Kategorisindeki Tüm Yazılar
Bana kalırsa yas kara bir göle benzer, suları kapkara bir göl. Islak, soğuk ve karanlık… İster ani gelen bir kayıpla ister geçmişe duyulan merakla gelsin, sizi kıyısından alıp dibe doğru hızlıca çeker. Ne kadar hazırlıklı olursanız olun, neye uğradığınızı şaşırırsınız. Gölün dibine doğru hızla çekilirken bir yandan etrafınızdaki sesler ve görüntüler bulanıklaşır bir yandan da hayatta kalma mücadelesi başlar. Sonra...
DEVAMINI OKU
Kendi kendime konuştuğum anların biriydi. Uzun zamandır can evimde, bedenimde oturan, artık misafir diyemeyeceğim yasıma döndüm ve dedim ki; Yıllardır benimlesin, seni kalbimde taşıdım, yoruldum. Sırtımda taşıdım, yoruldum. Karnımda taşıdım, gücüm tükendi, kollarıma aldım, taşıdım, taşıdım, taşıdım. Bedenim yetmedi beynimi, zihnimi zapdettin. Bedenimi evin yaptın, duygularımı arkadaşın. Hepsini ayarttın, en büyük sevinçlerimin içinde hu hu ben de burdayım dedin. En...
DEVAMINI OKU
Bazılarımız için sıkıntılı bir konuyu yazmak ve sizleri sürdürülebilir bir defin alternatifi ile tanıştırmak istedim. Capsula Mundi. Ölülerimizi gömme alışkanlığımız, türümüz ilk ortaya çıktığından beri bizimle birlikte. İşin hem saygı hem de sağlık boyutu var. Ölen kişiye duyulan saygı ve bedenin sağlıklı bir şekilde ortadan kaldırılmasına en başından beri özen gösterilmiş. İşin sağlık boyutu da çok önemli, ilk zamanlarda büyük...
DEVAMINI OKU
KRAL: Bensiz,bensiz. Bensiz gülecekler, yiyip içecekler, mezarımın üstünde dans edecekler… Beni hatırlasınlar, benim için ağlasınlar, öldüm diye ümitsizliğe kapılsınlar. Bütün tarih kitaplarında benden bahsetsinler, adımı ebediyen ansınlar. Herkes hayatımı ezbere öğrensin. Öğrenciler ve bilginler krallığımdan, kahramanlıklarımdan gayri bir şeyle meşgul olmasınlar… Uçaklara, gemilere, el arabalarına, otobüslere benim adım konulsun…Herkes için bir tek soyadı olsun: Be. Beranje… Ebediyen anılayım, şefaat benden...
DEVAMINI OKU
Burgaz Adası, Burgazada ya da Antigoni. Kendileri İstanbul’daki Prens Adaları’nın büyüklük olarak üçüncüsü olur ve tarafımdan çok sevilir. Özellikle Ada Keyf Restaurant vazgeçilmezimdir ve sahibi Fatma Bucak (Fatoş) ve başlı başına öykü konusu olacak bir cumhuriyet kadınıdır ve bu başlık ile giriş paragrafını okuyan dergimizin editörü sevgili Nazlı eminim konunun nereye bağlanacağının merakı içindedir. Neyse toparlayalım… Burgaz Adası’na gittiğimde ve...
DEVAMINI OKU
Sordum sarı çiçeğe benzin neden sarıdır? Çiçek eydür derviş baba ölüm bize yakındır… Bu ilahinin sözlerinin sahibinin Yunus Emre olduğunu düşünür çoğu kişi. Gezgin ve efsaneleşmiş bir derviş ve şairdir Yunus Emre. Yunus Emre o kadar efsaneleşmiştir ki, Anadolu’da Yunus gibi söyleyen, Yunusça söyleyen diye tabir edilen şairler çıkmıştır. Bu şairlerden bir tanesi de Bursalı Aşık Yunus’tur1. Yunus Emre ile...
DEVAMINI OKU
Ölümün kesin bir son, bir ‘bitiş’ olmadığına ne kadar yürekten inansam da doğurduğu trajik ‘yoksunluk’ duygusu karşısında ağır bir hüzne kapılıyorum. Sevdiklerimi kaybettikçe yalnızlık ve yoksunluk duygusu ağır basıyor. Biliyorum ölüm yaşamın öbür yüzü ve yaşamı ilgi çekici kılmakta, anlamlandırmakta. Hep yanı başımızda, korkulan ve ilgi duyulan bir evre olarak kendini hep hissettirmekte. Korku bilinmezliğin korkusu, yaşamdan kopmak istemeyişin endişesi....
DEVAMINI OKU
Yastığımın masumiyet koktuğunu bilirim. O kokuya bir yenisini daha ekledim: 36’lı Monami pastel boyaları. O vakit alınabilen en kaliteli boyalardan. İçinde kalemtıraş ve boya tutma aparatı da var. Kokusuyla, renk skalasıyla, sürpriz etiketleriyle gönlümüze taht kurmuş bir haftasonu tatilinde hasretlik çantamda yerlerini aldılar. Odama vardığımda yastığımın altına koydum boyalarımı. Pastane kurabiyeleri gibi değildi onlar, sağlam dururlardı. İlk aldığımız gün gibi,...
DEVAMINI OKU
Sadece göz kapaklarına son kez dokunarak değil, toprağa ekmeden de solabilir çiçeklerimiz. İki tarafı da soğuktur o duvarın! Birisi dünyevilikten çekmiştir elini ayağını. Dokunamazsın, koklayamazsın. Diğeri, bir tercihtir hepimiz için. Konuşabiliriz, koklayabiliriz de üstelik. Bir çelmeden, serzenişten, ya da gerekli vedadan gelir hüznümüz. Nihayetinde iki tarafı da soğuktur o duvarın. Duyduğumuz bütün cümleler, beyin duvarlarımıza çarpıp, geri döner benliğimize. Bir...
DEVAMINI OKU
Korkuyoruz. Sevginin yatıştırıcı doğasından. Terk edilmekten korkuyoruz.Unutulmaktan. Hakkımızda konuşulmasından. Kilo almaktan. Çirkinleşmekten. Rekabet edememekten. Yalnızlığın acılaşmış tadı damağımızda, “bağ kurmaktan” korkuyoruz. Dostluklardan. Samimi sohbetlerden. Büyümekten. Sorumluluk almaktan.Yakınlaşmaktan. Bir başkasının, kalbimizin en kuytu köşesini görmesinden. Gerçeklerden. Uzun yollardan korkuyoruz en çok. Kestirmeden kaçarken, yolculuğun tadına varamıyoruz. Hayal kurmaktan korkuyoruz. En büyük düşümüzü hatırlamaktan. Hatırlarsak, başarısız olmaktan. Düşmekten. Alaycı gülümsemelerden. Sevmekten korkuyoruz. Çok biliyoruz ya. Bilince “lider” oluyoruz. Aklı...
DEVAMINI OKU
