Yasını Duyuyorum

İçinden geçtiğimiz bu zor günlerde ben de zaman zaman bir yaprak gibi savruluyorum ve kalbime yerleşemiyorum. Zihnime yapışan düşüncelerle kendi kafamın içinde bir hapis hayatı sürdüğüm de oluyor.  “Yas ve Ölüm Bilgeliği Platformu” paylaşımlarıyla, yavaşlamama, nefes almama yardımcı oluyor. Sevgili Berna ve Filiz’in açtığı bu alanda uzun zamandır gönüllü olarak çalışıyorum. Berna’dan ölüm doulalığı eğitimi aldığım gün itibariyle ölümle ilişkim...

DEVAMINI OKU

Yasımı Yazıyorum

Acının içinde kalabilmek için sağlam bir kalp gerekiyor. Sağlam ve açık bir kalp. Tango öldüğünden beri, “yasım” her gün konuşuyor benimle. Bazen ağıt yakan bir anne gibi. Bazen yaralı bir hayvan gibi. Bazen de sevdiğini özleyen bir âşık gibi. Hiçbirini dinlemek kolay değil. O kadar gerçek ki, kaçmak da mümkün değil. Acımın içinden geçerken sarsılıyorum. Gözyaşlarımı yutmuyorum, yağmur gibi akıyorlar....

DEVAMINI OKU

Berna Köker Poljak ile Röportaj

Berna merhaba.  Seni okumak bana daima edebi bir lezzet veriyor. Bu röportaj da, beslendiğin damarların zenginliğini ortaya koyacak.  Kıymetli cevapların için şimdiden çok teşekkür ederiz. Ölüm doulası olmaya nasıl karar verdin? Merhaba Nazlı. Öncelikle teşekkür ederim bu röportaj için. Senin sorularınla Eşik Dergisinde yer almak benim için çok kıymetli. Yakın bir dostumla karşılıklı kahve içer gibi hissediyorum şu anda. Bir...

DEVAMINI OKU

Kral Ölüyor, Ionesco ve Geçicilik

KRAL: Bensiz,bensiz. Bensiz gülecekler, yiyip içecekler, mezarımın üstünde dans edecekler… Beni hatırlasınlar, benim için ağlasınlar, öldüm diye ümitsizliğe kapılsınlar. Bütün tarih kitaplarında benden bahsetsinler, adımı ebediyen ansınlar. Herkes hayatımı ezbere öğrensin. Öğrenciler ve bilginler krallığımdan, kahramanlıklarımdan gayri bir şeyle meşgul olmasınlar… Uçaklara, gemilere, el arabalarına, otobüslere benim adım konulsun…Herkes için bir tek soyadı olsun: Be. Beranje… Ebediyen anılayım, şefaat benden...

DEVAMINI OKU

Ali

Yazan: Gülfer Öztürk Özcan Gülfer Öztürk Özcan’ın küçük kardeşi Ali, 17 Ağustos depreminde görev başında şehit olmuştur. Aşağıdaki özlem yüklü yazıyı bugün paylaşarak, 17 Ağustos depreminde ölenlere rahmet, yakınlarına sabır diliyoruz. Biz aslında çok iyi kafadarmışız Ali… 23 yıl sonra adını söyleyebiliyor ve yazabiliyorum artık. Meğer ne çok özlemişim adını söylemeyi, bunu kendime neden yapmışım? Bu güzel adı anmayarak, kendimi...

DEVAMINI OKU

Eşik Dergi

“Yas fobisi ile dolu,  ölümü reddeden bir toplumda yaşıyoruz. Sonuç olarak yas ve ölüm, psikolog Carl Jung‘un gölge dediği şeye indirgenmiştir.  Gölge, hayatımızın tüm bastırılmış ve reddedilmiş yönlerinin deposudur. Yas ve  ölümü gölge taraftan çıkarmak bizim ruhsal sorumluluğumuz kutsal görevimiz,” diyor Francis Weller.  Eşik Dergi, “yası ve ölümü”, ışık alan, görünür bir yere taşımak için doğdu. O boş beyaz kâğıdın, nasıl büyülü...

DEVAMINI OKU

Toynaklı Yalnızlık

Toynaklı yalnızlığımSessiz olmayı öğreniyorHız kesiyor öğrendikçeYavaşlıyor adımları Yalnızlığım çılgın bir kuş gibiKanat çırpıyor.Beyaz tüylerindenMelekler geçiyor. Süzülüyor kokular havadaDenizden gelen rüzgârlaBurnuma doluyor. Bir martı çığlık atıyorYalnızlığım toynaklıMartıya uymuyor istese de… Sessiz olmayı öğreniyor. Nazlı Akın

DEVAMINI OKU

Zehir

Hayal kurdum sevgilim.  Bizim evimiz, aklımın içi Tattım, öldüm güzelce Dudaklarındaki şiiri. Hayal kurdum sevgilim Öptün gözyaşlarımı İki sözcük fısıldadın. Zehirliydi işte Tattım, öldüm güzelce. 

DEVAMINI OKU

Korku

Korkuyoruz. Sevginin yatıştırıcı doğasından. Terk edilmekten korkuyoruz.Unutulmaktan. Hakkımızda konuşulmasından. Kilo almaktan. Çirkinleşmekten. Rekabet edememekten. Yalnızlığın acılaşmış tadı damağımızda, “bağ kurmaktan” korkuyoruz. Dostluklardan. Samimi sohbetlerden. Büyümekten. Sorumluluk almaktan.Yakınlaşmaktan. Bir başkasının, kalbimizin en kuytu köşesini görmesinden. Gerçeklerden. Uzun yollardan korkuyoruz en çok. Kestirmeden kaçarken, yolculuğun tadına varamıyoruz. Hayal kurmaktan korkuyoruz. En büyük düşümüzü hatırlamaktan. Hatırlarsak, başarısız olmaktan. Düşmekten. Alaycı gülümsemelerden. Sevmekten korkuyoruz. Çok biliyoruz ya. Bilince “lider” oluyoruz. Aklı...

DEVAMINI OKU

Ruhunu En Son Ne Zaman Yıkadın?

9 Nisan Cumartesi günü evimizin tüylü çocuğu Tango’yu toprağa verdik. Oğlumun  yasını tutarken, bu yazıyı yazmak boynumun borcu oldu.  Yas sürecindeki insanlar tahmin ettiğinizden daha hassas oluyor arkadaşlar.  Eğer hiç yas tutmamış, ölüm hakkında kafa yormamış biriyseniz,  bu insanlara ne söylediğinize, ne yazdığınıza çok dikkat etmelisiniz.  Eminim kalp kırmak istemezsiniz.  Fark ettiğim en önemli şey şu oldu: Daha önce hiç yas tutmamış olanlar, benzer bir...

DEVAMINI OKU