Nazlı Akın 
Dalgalara yenik düşmüş bir gemiyim şimdi Battım! Suyun dibine saçıldım İçi şiir dolu bir sandık var denizde Orada, “Fırtınayı başlatan kelime” Yazgının ipi Şairin elinde mi? Fırtınayı başlatan kelime Varsın dağılsın Mürekkebinde boğulsun Bitsin okumanın verdiği acılar Karaya vursun cesedim Toprağa kavuşsun Yıkansın yağmurla Sussun sesler Şarkı söylesin rüzgâr Serçeler şakısın mezarımda
DEVAMINI OKU
Beni çağıran yeni bir ruhun sesi mi? Duyulmaz olan, seslerin arasında. “Söz vermiştin” diyen, “Tutamadın.” “Kızın olacaktım, kucağına doğacaktım.” Söz vermiştim, tutamadım. Kızım olacaktın, kucağıma doğacaktın. Çocukluğumu çocukluğuna katmadan Günahlarımı yoluna koymadan Minik elin, küçük bedenin olmadan Seni başka türlü doğursam İhaneti hiç yaşamadan Gözlerin yaşla dolmadan. Ruhun karanlığı tatmadan. Seni ölümden doğursam. İlham olsan kalbime dolan. Ben sen olsam, sen...
DEVAMINI OKU
Nalân, kırk beş yaşında yatağında ölü bulundu. Azrail ona acıdı, büyük bir kazanda “filtre kahve” demledi. Peru çekirdeklerinden. Azrail’in yüzü, genç yaşta şöhreti yakalamış bir dizi oyuncusunu andırıyordu. Nalân, “Böyle ölüme can kurban,” diye düşündü. Yaşarken az mı hayalini kurmuştu yakışıklı oyuncunun. Kahvesini içerken kendi cenazesini izlemeye karar verdi. Katran karası koltuğa oturdu, Tünel T.V.’yi açtı. Odayı havalandırmamıştı Fikret! Kasap...
DEVAMINI OKU
Saçmalamak istiyorum. Buna ne kadar ihtiyacım olduğunu bilemezsin. Herşeyi doğru yapmaya çalışmaktan bıktım. Noktalama işaretlerinin yakamayapışmasından usandım. Bu şehirde “ne” yerli yerinde, söylesene bana. Parkların yerinde alışveriş merkezleri, ağaçların yerinde plazalar,mezarların üstünde gökdelenler var. Neden her şeyi doğru yapmamgerekiyor? Misafirlerim için masaya buruşuk örtü serme hakkımı geri istiyorum.Yatağımı bir gün toplamasam ne olur? Evi süpürmesem, yemek yapmasam,ütüler sepette birikse ne...
DEVAMINI OKU
Yazan: Hakan Akın Ölümle ilk dansımı bir yaşındayken yapmışım. Ateşim çok yükselmiş, hastaneye götürmüşler, komaya girmişim penisilin iğnesi yapılınca. Alerjim varmış penisiline! Buz dolu bir küvete sokmuşlar beni. Yıl 1967! Rus’lar gibi, soğuk suya girme geleneğini tecrübe etmişim. Geri dönmüşüm hayata buzlu suyla. Bu su macerasını o kadar sevmişim ki, yedi yaşında Ankara Kuğulu Park’ta oynarken havuza düşmüşüm, boğulmaktan son...
DEVAMINI OKU
Yemekle ilişkim, annemle ilişkime benziyor. Fazla yiyince midem ekşiyor. Annem benim evimde üç dört gün kalınca ruhum ekşiyor. Aradığım hiçbir şeyi bulamıyorum. Havluların yerini değiştirmiş. Acaba nerede? İki pijamamı atmış. Bunu bana nasıl yapar? Hassas bağırsak sendromu nedeniyle lastiklerini kesmiştim. Pijamaların acayip göründüğünü söyledi. Onun gecelikleri çok havalıdır. Bense hep rüküştüm. Evet, öyle de kime ne? Evde kendimle yaşadığım için...
DEVAMINI OKU
İşim bu, sevmek! Çok sevmek. Daha çok sevmek. Kalbimin kilitli odalarına Nezaketle girmek. Küfleri temizlemek Pencereleri açmak Çalı süpürgesini Elimde döndürerek Havaya çemberler çizmek. İşim, sevgi döngüleri yaratmak. Toprağı öpmek, Kalp atışlarını dinlemek minik bir serçenin. İşim, acıları ipe sermek Güneş kurutuncaya dek!
DEVAMINI OKU
Ot Dergi, Aralık 2021 sayısında yayınlanmıştır! Rüyalarım sıkıcı olmaktan uzak. Gerçekteyse yapışkan bayat bir kurabiye hayatım. Üstüne sinekler konan karpuz kabuklarının arasından kafamı çıkarıp yukarı bakabildiğim günlerde, geçici bir huzur kaplar içimi. Keşke kısa sürmese! Bayılırım basamaklardan zıplayarak inmeye. Çocukluktan kalma alışkanlık. Her kat ayrı güzellikte bir harabe. Ne kadar inersem, o kadar kat açılır önümde. Ayağımda bir ayakkabı, yılan...
DEVAMINI OKU
“Kalbi kırık yaşamayı bilmek diye bir şey var. Kalp kırıklığını ya da Istırabı ne tedavi edebilirsiniz, ne yönetebilirsiniz, ne zapt edebilirsiniz ne de olduğundan ya da olması gerektiğinden daha az hale getirebilirsiniz. Onlara yer açabilirsiniz, tıpkı hayatta umduğunuz, faydalandığınız, onayladığınız şeylere yer açtığınız gibi. Onlara yer açmak demek, insan kederini, tıpkı yemek vakti kapınızda beliren beklenmedik bir misafir gibi sofraya...
DEVAMINI OKU
Şiir, kız kardeşidir ölümün. Âşık, kuyuya iner Tepside yüreği Kanında cesareti Kızı ister. Ölüm verir mi şiiri Aşığın canını yoklamadan? Şah damarına batar tırnakları Bakmalı, kalbi sağlam mı? Kızın elleri kınalı Beyaz gelinliğine damlar Aşığın gülden kanı.
DEVAMINI OKU
