Nisan Sabahı derinlik sarhoşluğunun aksi kodladım depresyonu geçen gün izlediğim filmde kadın sudan çıkınca nasıl mutluydu, balıklarla konuşabilmiş kendi yüzgeçleri olmuş. ‘içindeki neşeli çocuğu hatırla!’ derler, anlamayan insanların en bildiğim özelliğidir, onlar hep bi’şey derler. -şimdi yargıdasın, dedi iç sesim. şarkı eşlik etti o müthiş bass’larıyla, “yorgunum ve ağrılar” ve ben devam ettim, “ve yargılar…” çocukken de duyuramazdım kendimi, yarattığım çukurdan; kendime....
DEVAMINI OKUBu ay teslimiyet’e, ürkmüş bir çocuğun annesinin kucağına başını gömerek sarılması gibi sarılmasaydım; belki kat kat fazla zorlanırdım. Ne acayip aydı diyorum; şairin dediği gibi; ”Ayların en zalimidir Nisan…” Son günlerde, anne/dost kadın komünitemden bir arkadaşımız, altı yıldır bizi hayran bırakan kanser mücadelesinde artık teslimiyete geçti. Yıllardır öyle mücadele verdi ki hep şahittim. Komünitemizden bir diğer çok yakın dostumuzu birkaç...
DEVAMINI OKU-Bugün benim doğum günüm, saklanmayacağım. Zirâ faydası yok ne doğuma ne ölüme. Dirilmesi gereken dirilir. Gövermek de çürümek de yaşamdır. ”Nisan en zâlim aydır, gövertir Leylakları ölü toprakta, yoğurur Anılarla istekleri, uyarır Uyuşuk kökleri, bahar yağmuruyla” dizeleri ile başlamış, Çorak Ülke adlı sarsıcı şiirinin ilk bölümüne Eliot; Ölülerin Gömülüşüironisiyle şerhlemiş bir de. Bir tohum; patlayıp filizlenmek için nasıl emek verirse...
DEVAMINI OKU
