Yas ve ölüme ilişkin köşe yazıları, denemeler, blog yazıları, kişisel deneyimler
DENEME Kategorisindeki Tüm Yazılar
Erdemli olmak kötü değildir tabii. Bilerek, dikkatinizi çekmek için bu oksimoronla başlamayı seçtim. Asıl söylemeye çalıştığım, erdemli olmaya çalışmak çok harika bir şey değil. Aslında herhangi bir şey olmaya çalışmak sıkıntılı. Yani henüz olmadığımız bir şey olmaya çalışma, -mış gibi yapma, kendimizi türlü hallere sokmak için baskılama, bastırma, eğip bükme. TDK erdemi şöyle açıklamış: 1. İsim. Ahlakın övdüğü iyi olma,...
DEVAMINI OKU
Wolfgang Amadeus Mozart (1756 – 1791) Mozart 35 yaşına bastığında ölüm korkusu bütün benliğini sarmıştı. Son günlerinin yaklaştığını hissediyor ve her şeye rağmen dünyadan ebediyen ayrılmak fikri onu perişan ediyordu. Ellerini şakağına dayamış otururken kapı çalındı. Baştan aşağı siyahlar giymiş yüzü maskeli bir adam içeri girdi. Adını veremeyeceği çok meşhur bir şahıs için bir cenaze marşı bestelemesini rica etti. Mozart...
DEVAMINI OKU
Ülkemizde avı yasaktır angutun. Öyle olmasaydı bile avcıların eli tüfeğe uzanmaz angutu görünce. Efsane nedeniyle belki de… Ya da angutun derin aşkına saygıdandır, kimbilir? Angutun eşi vurulduğunda, ürkek doğasına karşı gelip o canını teslim edene dek bekler yanında eşi. Küçük gözlerini eşinin gözlerine dikip son saniyeye kadar bakar, bakar. Avcılar gelse de diğer hayvanlar saldırsa da kendisini unutup orada; eşinin...
DEVAMINI OKU
“Türkü geçmişten gelir. Çok derinlerdeki, çok eskilerdeki geçmişten. Türküler, köklerimizden ruhumuza vuran izlerdir. Nasıl yaşamış olduğumuzun, nasıl yaşamakta olduğumuzun işareti vardır onlarda. Yakıldığı tarihten, yakıldığı yerlerden çok uzaklara taşınmış olabilirler. Türkü yakmak Türk’ün yeryüzüne iz bırakma çabasıdır. Türkü yakılarak, geçmişten geleceğe ışık yakılır, türkünün çok eski geçmişten, yaşamın derin köklerinden gelen çağrısını duymadan türkülü insan olamazsınız.” Ahmet İnam Türkü severim,...
DEVAMINI OKU
“Kalbi kırık yaşamayı bilmek diye bir şey var. Kalp kırıklığını ya da Istırabı ne tedavi edebilirsiniz, ne yönetebilirsiniz, ne zapt edebilirsiniz ne de olduğundan ya da olması gerektiğinden daha az hale getirebilirsiniz. Onlara yer açabilirsiniz, tıpkı hayatta umduğunuz, faydalandığınız, onayladığınız şeylere yer açtığınız gibi. Onlara yer açmak demek, insan kederini, tıpkı yemek vakti kapınızda beliren beklenmedik bir misafir gibi sofraya...
DEVAMINI OKU
“İçlenmek” bir sanattır, şairin dediği gibi. Acı çekmek de sanattır. İnsan olma sanatının yollarından biridir. Babam ki, ustaydı bu sanatta. Babam, o zamanlar kırklı yaşlarının sonlarında –bence çok yakışıklı- bir polisti. İnsanları ürkütmemeye çalışsa da başarılı olamayan, o dönemlerde sırf yaptığı işle bile insanları ürküten babamı, Tuzsuz Deli Bekir diye çağırırlardı. Tuzsuzluğu ve deliliği nereden geliyordu bilemiyordum. Sert görünüşlü ama...
DEVAMINI OKU
“Hayatın ne olduğunu bilmedikten sonra, ölümün ne olduğunu sana nasıl anlatabilirim?” Konfüçyüs Talebelerinden biri Konfüçyüs’e: “Hocam ölüm nedir?” diye sormuş. Büyük alim: “Hayatın ne olduğunu bilmedikten sonra, ölümün ne olduğunu sana nasıl anlatabilirim?” demiş. Bana da sorarsanız yaşam gibi ölüm de bir mucize. Belki de sırf o yüzden çok okumalı, çok gezmeli, çok sevmeli, çok gülmeli, iyilikler, güzellikler ve neşe...
DEVAMINI OKU
Evet. Ölüm. Telâffuz edildiğinde bir anda herkesin kulak kesildiği, kimin başına geldiği ya da nasıl geliştiğine dair bilgi almak için dinlemeye koyulduğu o büyük olay. Sizce o kadar da büyük bir olay mı sahiden? İlk ve son kez deneyimlediğimiz bu önemli deneyim binlerce milyonlarca yıldır dünyanın her noktasında defalarca kez yaşanıyor. İnsan topluluklarının yaşadığı her yer ise bu kaçınılmaz deneyimi...
DEVAMINI OKUİlk nefese tanıklık edenleriniz var mı? Bir canlının dünyaya gözlerini açtığı, nefeslendiği anlara? İnanılmaz bir neşe ve coşku saçar etrafa. Yeni bir nefes, yeni bir candır. Kendiliğinden umutları canlandırır. Her şeyin küçüğünün, saf ve savunmasızının ayrı bir sevilme kapasitesi vardır kendiliğinden. Mesela köpek, kedi yavruları, bayılırız onların sarsak, minik tatlı hallerine. Öyle sevimlidirler ki! Sevgi, sevimli olanı sevmek midir? Sevimli...
DEVAMINI OKU
Arabanın homurdayan sesini duydum. Tam arkasındaki kısa rampaya geri geri ilerleyişini ve tozlu yoldan kalkan zerrecikleri gördüm güneş ışığında. Arabanın kapalı camları yavaşça aşağıya indiler ve hüzünlü sallanan eller dışarıya çıkıverdiler. Benim küçük ailemin elleriydi onlar. Öylece kalakaldım siyah gri karışımı, mozaik desenli fayans döşenmiş balkonda. O an, o kısacık an, tüm dünya sessizleşti. Tüm canlı mahlukat yok oldu ve...
DEVAMINI OKU
