Bu gecenin karanlığında

Mevzû Aşk ve yarın gece de öyle olacak

Aslına bakılırsa ziyaret edene dek ölüm her birimizi

Konuşacağımız daha iyi bir mevzû bilmem ben

Hafız-ı Şirazî

Bu karanlık zamanlarda mevzû hem Aşk hem de ondan hiç ayrı olmayan, adeta öteki yüzü: Yas; çünkü “yas, hayatın içine işler ve yas tutmak birçok şekilde olabilir…ondan asla kaçılamaz ya da öylece düşünülüp geçilemez, ötesine geçilemez ya da yokmuş gibi davranılamaz. Tutulması gereken yastan kaçınıldığında veya ihmâl edildiğinde, bir ailenin kolektif psişesinin iskelet yapısında yıllarca hatta nesillerce saklanmayı kolaylıkla başarabilir…”

Müşterek Yaslarımız için Bir Yas Töreni’nde özellikle deneyimlediğimiz ekonomik zorluklar, adalet arayışı, insanca yaşamaya dair özlediğimiz değerler, büyük kültürel kayıplar ve günlük siyasetin getirdikleri gibi bu yeryüzünde (bu ülkede) toplumsal kayıplarımızı anmak için bir çembere davet ediyorum. Bu çember töreninde, bahsi geçen toplumsal konulara dair entelektüel bir tavır takınmak ve “doğru”yu bulmak gibi bir dert edinmiyorum.

Biz bu törende, günlük siyasete, dolar kuruna, kadın cinayetlerine, ayrımcı ve yok edici söylemlere, iklim değişikliğine dair bilgi ve fikir paylaşmaya değil tüm bu konulara dair biricik deneyimlerimizin nasıl müşterek bir yasa dönüştüğünü birlikte keşfetmeye çağrılıyoruz!

Ortak toplumsal acıların küçük görünen yaşamlarımızda nasıl büyük birer yer edindiklerini hatırlayarak, sorumluyu, suçluyu aramadan, kurbanı yüceltmeden, sahte umut projeleri üretmeden, toksik iyilik aşılamadan, nefreti çoğaltmadan, dolaylı / dolaysız sorumlusu  ve  mağduru olduğumuz müşterek acılarımızı anarak onurlandıralım çünkü ” bir topluluğun huzuru, insan kalbinin huzuru ve dünyanın huzuru için yasın orada olması gerekir”

Alıntılar: Martin Prechtel, Yağmura Kavuşan Toprağın Kokusu (Yas Tutarak Yaşamın Yüceltilmesi)

Kayıt Formu

[yikes-mailchimp form=”11″]