CAN-I GÖNÜLDEN
Benim zulamda bir demet çiçek varacılanmış çocuklara armağanbir gün verilecek.Benim penceremdeki parmaklıklarelma ağacından,arasındangün sızıyor gözlerimeve odağımda duran ukteye. Çocukluksuz bir yaşamıntam ortasındaki hiçliktebir ağız var suskun,gözler varO’na ait ve bakan. Ellerim dolup taşsın her bir anıylakıyamadığım çocukluğumdan kalan,ve sunayım O’na,gözü yaşsız kalsın artık!(sadece yere düştüğü için ağlasın) Benim zulamda unutulmuş bir sayfa varbir benim unutmadığımyadigar,bir gün sunacağım. Sayfa bir beyaz buluttüm ağırlıkların-cefaların, ezaların-Ufalanıptebeşir...
DEVAMINI OKU



