Doğduğumuz için öldüğümüzü, ölümün hayatın kaçınılmaz parçası olduğunu biliyoruz. Üstelik bu bilme hali, yaşamın içindeki her şeyle birlikte hep gözümüzün önünde. Gene de görmemiş gibi yapıyoruz, kendimize bile söylemeden. Varoluşun doğasıyla yüzleşip, olanı görebilmek hepimizin en büyük ihtiyacı. Oysa bu büyük ihtiyacı görmemek için durmaksızın çabalıyoruz…
Ne bakıp, görmemeye odaklı yaşamlarımızın, ne de yarattığımız nafile ızdırabın farkına varabiliyoruz. 

Haz ve acı döngüsüyle kapıldığımız girdabın boşluğunda, neye tutunabiliriz?

Konuşmacı Hakkında

A. Handan Armağan

Handan Armağan, İşletme lisansının ardından İşletme Yönetimi Yüksek Lisansı ile çalışma hayatına başladı. Kurumsal hayatta geçirdiği 30 yıl, YK üyeliği ve Genel Müdürlük dahil çeşitli görevler üstlenmesine imkan verdi. Sivil Toplumda etkin roller alarak çalıştı. Bu kapsamda Psikoloji İnsan Davranışları alanında ikinci Yüksek Lisansını yaptı. Felsefe lisans öğrenciliği ise devam ediyor.

2009’dan başlayarak Gestalt, ORSC ve Dışa Vurumcu Sanat Terapiye dayanan Koçluk yaklaşımlarıyla; bireyler, gruplar ve organizasyonlarla çalıştı. 2020-2021’de Stanford Üniversitesi’nin Şefkat/CCT, Vermont Üniversitesi’nin Ölüm Eşlikçiliği/EOL Doula eğitimlerini tamamladı. 

2010 yılından bu yana öğretmeni Cem Şen ile çalışıyor. Cem Şen Eğitmeni olarak, Beden ve Zihin üzerine çeşitli eğitimler veriyor. Bilgi yolculuğunun, dharma ile hakikat yolculuğuna dönüşmesi, Cem Şen öğretmeniyle çalışıyor olmak; hayatının en büyük minneti. Ölüm anı geldiğinde; kutsal bir hayatı dolu dolu yaşamış bir zihinle olmak; çalışmasının ana kaynağı. 

Evlat, anne, eş ve eğitmen olarak yaşamın çeşitli aşamalarına tanıklık ederken; özen, nezaket ve ölüm hayatına yön veren başlıklar.