Farklı toplum ve kültürlerin ölüme ve yasa yaklaşımına dair kaynaklar
YAS ve ÖLÜM BİLGELİĞİ Kategorisindeki Tüm Yazılar
Sevdiği birini kaybettiğinde, sadece kaybının mı yasını tutar insan? Yoksa, kaybıyla birlikte yitip giden gelecek hayallerinin de mi? Yas, sevilen birinin ölümünün ardından içsel bir deprem yaşayarak benliğinin alt üst olması değil mi? Akışını kontrol edemediğimiz bir hayatın içinde kalmıyor muyuz sevdiğimizi uğurladıktan sonra? O halde, onsuz, içinde bulunduğumuz hayatımızın da yasını tutmaz mıyız? Kişisel yasımın bu evresinde gelecekle mücadele...
DEVAMINI OKUDün bir festivale katıldım. “Yas ve Ölüm Festivali.” “Yas ve ölüm” sözcükleri “festival” sözcüğü ile tezat oluşturuyor ilk bakışta, değil mi? Bu sözcükler nasıl bir araya gelebilir demeyin. “Festival” TDK’ da “şenlik” olarak tanımlanıyor. Ancak, ikinci tanımı ile, “dönemi, yapıldığı çevre, katılanların sayısı veya niteliği programla belirtilen ve özel önemi olan gösteri” olarak ele alındığında bu tezat duran sözcükler aynı...
DEVAMINI OKU
Birinci Mektup “Galiba biz, babacığım, birbirimizi hep böyle anlamadan sevdik.” Oğuz Atay Bugün sen öleli dört ayı geçti baba. Duygularım rahat huzur vermiyor bana. Zamanında söyleyemediğim şeyler yakama yapıştı. Hiç anlaşamazdık biz. Önce bu gerçeği kabul edelim. Yine de seni çok düşünüyorum. Bir deri bir kemiğe dönmüş halin gözümün önünden gitmiyor. Sol kolunun ve o güzel ellerinin bir balon gibi...
DEVAMINI OKU
“Çocukluğumuzdan Beri “Bir “Varmış” Bir “Yokmuş”” Deriz, Ama “Varmış”ı Beynimize Kazırken “Yokmuş”u Yok Varsayarız, Yaşam Sanki “Varmış”larla Doluymuş Gibi. Oysa Yaşam; “Var”larla, “Yok”larla Doludur, Oysa Biz Bile, Bir Varız, Bir Yokuz…” Yukarıda ki paragraf sevgili Mehmet Refik Yücel’e ait. Notlarım arasında karşıma çıkınca dönüp dönüp tekrar okudum. Yaşam sanki varmışlarla doluymuş ve hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayıp duruyoruz? Yaşamın en büyük...
DEVAMINI OKU
Beyaz Kanatlar Gözyaşlarım düşerken beyaz kanatlara Devasa bir yas bulutu kararıyor havada Göğün ince damarlarında dolaşırken ışık Şefkat dolu bir yağmur başlıyor Bulut patlıyor sonra Ağlıyor doyasıya Beyaz kanatları sakın unutma Dokunuşları tüy kadar hafif Sesleri pamuk yumuşaklığında Sırtında dolaşan şifayı hatırla İyileşmek o kanatların altında Ve inanmak Başka bir dünyanın mümkün olduğuna… (Yas ve Ölüm Festivali’ne…)
DEVAMINI OKU
İçinde bulunduğumuz devre üstünü kara bir perdeyle örtmeseydi, “ölüm ve yas” bir festival başlığının merkezinde kolaylıkla yadırganabilirdi. Bu iki kavramı normalleştirme, yeniden görünür hale gelmelerine yardımcı olma niyeti; Yas ve Ölüm Bilgeliği Platformu’nun bir parçası yaptı beni. Yıllardır yerini bilmediğim bir eve dönme arzusuyla doluyum. Yatacak bir yatağa sahip olmak, öksüz ve evsiz hissetmenin önüne geçmiyor. Belki de üç kez...
DEVAMINI OKU
“Ölüm, herkesi eşit kılar.” Seneca (M. E. Saraçbaşı, 2001: 361) “Dünyaya geldiğimiz gün bir yandan yaşamaya, bir yandan ölmeye başlarız.” Montaigne (M. E. Saraçbaşı, 2001: 360) “Yaşam varsa, ölüm de vardır.” Yüan Mei (M. E. Saraçbaşı, 2001: 245) “Var olmak ölümün huzurunda olmak demektir.” (Bollnow, 2004: 103) Belli konu başlıklarında okumalar yapınca arama motorları ve sosyal medya platformları benzer temaları...
DEVAMINI OKU
“Bilgeliğin kaynağı hemen şu anda bize olanlardır.” (Pema Chödrön ) En büyük korkum bir gün ilhamın beni terk etmesi. Biliyorum ki aklıma ansızın düşen fikirler, zihnime hücum eden parlak cümleler; hemen şu anda bana olan en büyülü şey. Dünyada olup bitenlerin yası, yaratma cesaretimi benden alacak diye uykularım kaçıyor bazen. Esin perisinin o tatlı rüzgârla kulağımdan içeri bıraktığı fısıltıları işitemiyorum. Benim...
DEVAMINI OKU
Sevgili Berna’nın kitabı “Ölüm Yaşamın Mührü” raflarda yerini aldı. Kitap, “Yaşamaya nasıl başlayabilirim” sorusuyla başlıyor. Ve o sarsıcı cümleyle devam ediyor: “Ölümü anlamak için nasıl yaşadığımızı anlamak gerekiyor.” “Ölümün hayatın parçası olduğu hakikati”, kitabın omurgası. Berna benim için çok kıymetli bir yazar. Kendimi hatırladığım günden beri ölümü konuşmak, sohbetlere dahil etmek istedim ama hep yalnız hissettim. Yas ve Ölüm Bilgeliği...
DEVAMINI OKU
Ölüm ve yasa dair “konuşma, anlatma” arzusu duyan ama yalnız hisseden çok sayıda insan olduğunu biliyorum. Bazen öyküler, şiirler, kâğıda dökülmüş kişisel yaslar, “Hiç de yalnız değilmişim” hissiyle sarmalar bizi. Bunu kendimden biliyorum. Köpeğim öldükten iki gün sonraydı. Perişan haldeydim. Didem Madak’ın “Ah’lar Ağacı” isimli şiir kitabını aldım ve rastgele bir sayfa açıp okudum. Çıkan dizeler şöyleydi: “Muhabbet kuşumuz öldü....
DEVAMINI OKU
