Eşik’teki öyküler, eşikte duranların ve eşikten geçenlerin öyküleri
ÖYKÜ Kategorisindeki Tüm Yazılar
Mayıs ayının on sekiziydi. Meltem rüzgarlarının yüzümü okşadığı bu bahar gününde, Mercan Sokağı’nın kırmızı eğri tabelasını sağımda bırakarak yürümeye başladım. Başım önde, Arnavut kaldırımlarının çizgilerine basmaya gayret ederek yürürken, bu takıntımın çocukluğumdan beri hiç değişmediğini düşündüm. Yavaş ve sakin adımlarla ilerlerken Leyla Hanım’ın evinden, yaklaştıkça yükselen müzik sesleri geliyordu. Radyosu hep açık olurdu evet ama sesini hiç bu kadar da...
DEVAMINI OKU
Günlerdir yürüyormuşum gibi bir sızlama tabanlarımda. Halbuki yarım saat anca olmuştur. Zınk dedi durdu koca demir. Doğru dürüst bakım yapmıyorlar işte. İki istasyon arası, kaç kilometredir ki, bir mahalleden ötekine? Belki de beş dakika bile geçmedi yaya kalalı. Epeydir zaman benimle dalga geçmekte. Benim de onunla işim yok zaten. Takvim yaprakları üşüyerek düşüyor. Geveze saatin tik-tak tekerlemesi sustu. Akrebi beni...
DEVAMINI OKU
Her zaman suçluluk hissederdi. Herkesten yok yere özür diler, başkasının hatalarını sahiplenir, ezildikçe ezilir, küçüldükçe küçülürdü. Yağmurlu havalarda ağlar, sevinirdi güneş çıkınca. Yaprak, adı gibi yeşil gözlere sahipti. Fırtınadan ölesiye korkar, kulaklarını tıkardı. Ortalık durulunca da özür dilerdi büyük güçten. Korkardı sonsuzluktan. Aklı ermezdi O’nun işlerine. Yaprak, elindeki iğne oyasını seyretti. Aklının söküklerini annesine borçluydu. Onu bebekken terk eden Kader,...
DEVAMINI OKU
Aşınmış Arnavut kaldırım taşlarının aralarındaki boşluklara, uzun sivri topuklarımı denk getirmemeye çalışarak yürüyorum tarih kokan bu sokakta. Yürürken, siyah beyaz bir filmi renklendirmeye gayret edercesine hafızamın dehlizlerine giriyorum, sorgusuzca. Aniden. Bir anda karabasan misali çökmüş olan karanlık dağılıveriyor. Oldukça derinden gelen ama şiddetini giderek yükselten, o tanıdık müziğin sesi kulağıma dolmaya başlıyor. Topuk seslerimi müziğin ritmine uydurarak yürümeye gayret ediyorum....
DEVAMINI OKU“Çığlıklar, Ağıtlar ve Martılar” 2024 Seyhan Livaneli Öykü Yarışması’nda mansiyon ödülüne layık görülmüştür. “Yas bir daha sevmemiz için bize meydan okur.” Terry Tempest Williams Martıların sesi mi duyduğum? Yoksa kalbimden mi yükseliyor bu çığlıklar? Çok severdi kuşları. Kediyi, köpeği, çiçeği okşardı. Sarılırdı ağaçlara. Kelebeklerin peşinden koşardı. Oğlum! Sırma saçlım. Sırma saçlı yavrusu beliriyor söğüdün altında. Bir martı süzülüyor havada. Çığlık...
DEVAMINI OKU
Girdaplı bozkırında ot bitmez, çeşmesinin suyu üç nesildir kırmızı akardı. Köyün adamlarına babalarından, onlara da dedelerinden miras kalan kalp ağrısının bedelini bir asırdır kadınlar, çocuklar, hayvanlar öderdi. Bahtı açık kimsenin yolu Girdaplı’ya düşmez, bir giden bir daha dönmezdi.
DEVAMINI OKUKoca kamyon sokağa girdiğinde arkasında çığlık çığlığa koşan çocuklar vardı. Kafasını kaldırıp şöyle bir baktı. Kamyon tam evlerinin önünde durdu. Çıkardığı tozun içinde kalan çocuklara baktı. Babasını önünden geçerken gördü, davrandı,yanına koşmak istedi, sonra küstü içinden, kıpırdayamadı. Akşam dışarıda olursa motorla işten gelen babasının önüne koşardı. Babası durup alır, önüne oturturdu onu. Gün nasıl geçerse geçsin birden dünyadaki en mutlu çocuk olurdu. Motorunu satmış olmalıydı. Herhalde kamyonu onun parasıyla tutmuştu. Çok...
DEVAMINI OKU
Ceviz kıracağı ve çaydanlık. İkisini de babasının ölümünden sonra kullanmaya başladı Ahu, daha doğrusu kullanmak zorunda kaldı. Annesi memleketten kabuklu ceviz getirmişti son ziyaretinde, o da bu vesileyle ceviz kıracağını kullanır oldu. Su ısıtıcısı yakın zamanda bozulunca çaydanlığı dolaptan çıkarmıştı. Neydi, çay ateş görecek! Haklıydı babası, gerçekten de çay ateş görünce daha da lezzetli oluyordu. Kırdığı cevizlerin yanına bir de...
DEVAMINI OKU
Duyuyorlar beni değil mi Nünü? Ocak ayındayız. Havalar bir garip. Garip demek de garip oldu şimdi. Ne kar var yeryüzünde ne de gökten bir damla yağmur düşüyor yere. Korkunç bir durum. Korkacak çok şeyim var ama bundan da korkuyorum. Yaşlılarda merhamet, bebeklerde masumiyet, hastalarda teslimiyet mi kalmadı Nünü? Hani derler ya; bu üçünün yüzü suyu hürmetine dönüyor dünya. Yerdeyim. Bir...
DEVAMINI OKU
Açık bıraktım pencereyi. Galiba odanın biraz hava almasından daha fazlasıydı isteğim, dışarıda lapa lapa kar yağarken. “Sen de benim gibi temiz havaları seviyorsun değil mi? Oh mis gibi hava, şuna baksana ya,” dedi. Çabuk üşüdüğümü ve kansız olduğumu bilmiyordu. Anlamsız neşesine eşlik edecek gücü kendimde bulamadığım için mutfağa yöneldim yönelmesine ama omzuma dokunmakta ısrar eden nefesi bir türlü rahat vermemişti....
DEVAMINI OKU
