Eşik e-dergi’nin tüm yazıları
EŞİK Kategorisindeki Tüm Yazılar
Kadın, ölülerle dirilerin buluşabildiği kapıdan içeri girdi. Rüya kapısı, iki katlı ahşap evin ortancalarla dolu bahçesine açıldı. Uzun yeşil elbisesinin içinde masal kahramanlarını andırıyordu. Eline sihirli bir değnek verseler, onu çağıran kalplere sevgiyle dokunurdu. Çocukluğunun geçtiği koruya doğru yol aldı. Ahşap ev ve koru birbirine çok yakındı. Gerçek hayatta o koru, kentsel dönüşüme kurban edilmişken; rüyada koru, çocukluğundaki gibiydi. Vuslat...
DEVAMINI OKU
ne idüğü belirsiz düşünceler cirit atıyor yine oradan oraya bırakıyor kokusunu yurdunu inşa eden köpekler gibi kördüğüm oluyor düşüncelerim düşsellerin içinde düşlerimse düşsüz hayaller peşinde savuruyorum kendimi kuruyup çürümüş toprağa yakalanıp çırpınarak kurtulmaya çalışan yaprak gibi bırakıyorum kendimi göğe gök kubbeye kaçıyorum düşüncelerim boşaldıkça boşalıyor yüreğimdekiler geriye kurşun gibi çöken bir uyuşukluk kalıyor gözlerimde çivi çiviyi sökermiş uyuşukluğu uyuşturmak gerek...
DEVAMINI OKU
Dalgalara yenik düşmüş bir gemiyim şimdi Battım! Suyun dibine saçıldım İçi şiir dolu bir sandık var denizde Orada, “Fırtınayı başlatan kelime” Yazgının ipi Şairin elinde mi? Fırtınayı başlatan kelime Varsın dağılsın Mürekkebinde boğulsun Bitsin okumanın verdiği acılar Karaya vursun cesedim Toprağa kavuşsun Yıkansın yağmurla Sussun sesler Şarkı söylesin rüzgâr Serçeler şakısın mezarımda
DEVAMINI OKU
ikinci olduğumdan beri bileğimde çekirgelerben, kadınsütten kesilmeyen tırnaklarımla dişi ve siyah,ısırganları avuçlayan ellerimhâlâ, güzel değil sesime ulaştığından beri göğsümdeki bitlersus, kadınkörelmiş pabuçlarımla buyurgan ve gürültülü,toprağı dişleyen topuklarımhâlâ, Havva değil ayıplar tünediğinden beri kalçamdaki dalgıç kuşlarıyazık ki, kadındiz kapağımın ufku doğurgan ve ıslak,çuha çiçeklerini açtıran diriliğimhâlâ, erkek değil
DEVAMINI OKU
Onca yolun gidişinde ve onca tökezlemenin ardında yine devam edişinin ve bu devamdaki kırılganlığının nasıl bir garip dengede olduğunu bilsen ve görsen, aslında bu devam edişinin elbette ki sonunda gerçek bir son olduğunu görmek nasıl bir dengedir? Bunca yolun, bunca yokuşun, bunca dönemecin sonunda hep bir yeni yaşam olasılığını doğurması ve beraberinde o hazin o olağan ve bir o kadar...
DEVAMINI OKU
Beni çağıran yeni bir ruhun sesi mi? Duyulmaz olan, seslerin arasında. “Söz vermiştin” diyen, “Tutamadın.” “Kızın olacaktım, kucağına doğacaktım.” Söz vermiştim, tutamadım. Kızım olacaktın, kucağıma doğacaktın. Çocukluğumu çocukluğuna katmadan Günahlarımı yoluna koymadan Minik elin, küçük bedenin olmadan Seni başka türlü doğursam İhaneti hiç yaşamadan Gözlerin yaşla dolmadan. Ruhun karanlığı tatmadan. Seni ölümden doğursam. İlham olsan kalbime dolan. Ben sen olsam, sen...
DEVAMINI OKU
Vardım / Öylesine düşünüyordum işte / bakmıyorlardı, görünmezdim / Görmesinlerdi / Yıktım / Yeniden kurdum / Araladım Sezin kapısını / Şimdi gidiyorum.
DEVAMINI OKU
Kadınım / Solarken suladığım / Koparken bağladığım / Severken sonsuza uzattığım köprülerim var / Rüzgarlarım aydınlık / Soluğum buluttur / Çocuklar okuldan dönüyormuş gibi sevincim / sürgünlüğüne isyan eden güneşim / Kadınım yok oluşların denizinde ben varım/
DEVAMINI OKU
Nalân, kırk beş yaşında yatağında ölü bulundu. Azrail ona acıdı, büyük bir kazanda “filtre kahve” demledi. Peru çekirdeklerinden. Azrail’in yüzü, genç yaşta şöhreti yakalamış bir dizi oyuncusunu andırıyordu. Nalân, “Böyle ölüme can kurban,” diye düşündü. Yaşarken az mı hayalini kurmuştu yakışıklı oyuncunun. Kahvesini içerken kendi cenazesini izlemeye karar verdi. Katran karası koltuğa oturdu, Tünel T.V.’yi açtı. Odayı havalandırmamıştı Fikret! Kasap...
DEVAMINI OKU
