Eşik’teki öyküler, eşikte duranların ve eşikten geçenlerin öyküleri

ÖYKÜ Kategorisindeki Tüm Yazılar

DEVRİK

Seni bir satranç taşı gibi devirmek istiyorum. Hayır, oyunu bilmiyorum.Kuralları da. Beni büyüleyen, yıkılan bir insana benzemesi devrilen taşın. Amasen o kadar diksin ki! Acıların, içine girmek istemediğin odalarda birikiyor.Kırık dökük eski eşyaları, atılması gerekenleri, ısrarla evde tutan istifçilerebenziyorsun. Her nesnenin kederli bir anısı var ama anılarla ilgilenmiyorsun.Yığmaya meraklısın. Daha fazlasına sahip olmaya âşıksın. İlgiye ihtiyacın var.Beğenilmek mühim senin için....

DEVAMINI OKU

AZİZ’LER

Hayatımda gördüğüm en dürüst, en nazik adamdı Aziz ağabey. Dün vefat etti. Toprağa verdik onu, belki bizden iyi bakar ona ölüm. Onu avukatlık bürosuna çay getirip, götürürken tanıdım. On senesi var. Ceza avukatıydı, katıydı ama aynı zamanında hak savaşçısıydı. Çok kötü olaylara tanık olmuş, ruhsuz kötü adamlarla tanışmış ama içinden gelen o iyi niyetinden bir şey kaybetmemişti. Sevgi doluydu. Bende...

DEVAMINI OKU

Bekleme Salonu

Uyumaktan korkuyorum. Onun gözleriyse hep yumulu. Yüzü süt kadar beyaz… Küçük burnu, biçimli dudakları, kederden ve yalnızlıktan kaskatı kesilmiş. İçine attıkları yüzünde birikmiş yıllarca. Omuzları, elemlerinin ağırlığından öylesine çökmüş ki, sadece kollarını görebiliyorum. Kolları boynunun bittiği yere iğneyle tutturulmuş gibi.  Yıllarca susmuş. Anlatmayı beklemiş. Bedenimde ona yer açmamı rica ediyor. Bir kadın ilk kez benden böyle bir şey istiyor. Daha...

DEVAMINI OKU

Kara Film

Nalân, kırk beş yaşında yatağında ölü bulundu.  Azrail ona acıdı, büyük bir kazanda “filtre kahve” demledi. Peru çekirdeklerinden. Azrail’in yüzü, genç yaşta şöhreti yakalamış bir dizi oyuncusunu andırıyordu.  Nalân, “Böyle ölüme can kurban,” diye düşündü. Yaşarken az mı hayalini kurmuştu yakışıklı oyuncunun. Kahvesini içerken kendi cenazesini izlemeye karar verdi. Katran karası koltuğa oturdu, Tünel T.V.’yi açtı. Odayı havalandırmamıştı Fikret! Kasap...

DEVAMINI OKU

Vakti Gelen Ölür

Yemekle ilişkim, annemle ilişkime benziyor. Fazla yiyince midem ekşiyor. Annem benim evimde üç dört gün kalınca ruhum ekşiyor. Aradığım hiçbir şeyi bulamıyorum. Havluların yerini değiştirmiş. Acaba nerede? İki pijamamı atmış. Bunu bana nasıl yapar? Hassas bağırsak sendromu nedeniyle lastiklerini kesmiştim. Pijamaların acayip göründüğünü söyledi. Onun gecelikleri çok havalıdır. Bense hep rüküştüm. Evet, öyle de kime ne? Evde kendimle yaşadığım için...

DEVAMINI OKU

Samsara

Ot Dergi, Aralık 2021 sayısında yayınlanmıştır! Rüyalarım sıkıcı olmaktan uzak. Gerçekteyse yapışkan bayat bir kurabiye hayatım. Üstüne sinekler konan karpuz kabuklarının arasından kafamı çıkarıp yukarı bakabildiğim günlerde, geçici bir huzur kaplar içimi. Keşke kısa sürmese! Bayılırım basamaklardan zıplayarak inmeye. Çocukluktan kalma alışkanlık. Her kat ayrı güzellikte bir harabe. Ne kadar inersem, o kadar kat açılır önümde. Ayağımda bir ayakkabı, yılan...

DEVAMINI OKU

Ayna

Bazen aynaya bakıyorum, benden bir bok olur mu diye. Bazense aynada gözlerime bile bakamıyorum, kaçırıyorum. Utanç dolu ve hüzünlü, artık kırışmış. Yaşlanmış göğsümdeki ağarmış kıllara bakıyorum. Daha aşağıda hafif göbek. Biraz daha sarkmasına var henüz. Ölmek için genç, devam edebilmek için yaşlıyım. Sabah erken. Tıraş olacağım, her sabah yaptığım gibi. Artık hazırlanacağım bir işim yok ama yine de her sabah...

DEVAMINI OKU

Son Kalan Yaprak

        “Sonbahar değil, dirençlerimiz üşütüyor içimizi.”  Lodos ya, İstanbul hep yanar!  Göğün rengi, şeftaliden kızıla doğru çalarken derin bir hüzün kapladı kadının içini. Sonbaharın son günleriydi. Eskimeye yüz tutmuş bordo kadife kanepenin uyuşukluğuna bırakıverdi kendini. Ne çocukların okuldan eve dönerkenki neşesi, ne de arabaların sabırsız korna sesi ilgilendiriyordu onu. Bahçedeki akçaağaca tutunup kalmış olan tek yaprağa uzun uzun baktı. Yaprak onu...

DEVAMINI OKU

Mavi Saz

(Mavi Saz, Eskişehir Sanat Derneği 3.Kral Midas Öykü Yarışması’nda ikinciliğe layık görülmüştür.) Üsküdar’da iki katlı, ahşap bir ev vardı. Erimeyen çikolatadan yapmışlardı. Mutfağı koruya bakardı. Bahçesinde mor ortancalar açardı. Dedesi kraldı, anneannesi kraliçe. Nalân’ı çok severdi ikisi de. Evin iki kapısı vardı. Büyülüydü arka kapı. Oyun oynadığı sokağa açılırdı. Yandaki evde sütçünün kızı otururdu. Ceylan. Onunla gizli işler yaptılar. Çiğ...

DEVAMINI OKU