Sığ kelimeler ve bakışlar, içlerinden bir tanesi bile karanlığı aralayamıyor. Çok uzun zamandır, kimsenin ondan ummayacağı denli derinliği özlüyordu. Kapı, delimsirek rüzgârın tokadıyla sarsıldı. Ürperdi, yorganı sıyırıp kalktı Yakup Reis, sesleri dinledi. Kayıkhaneyi hırpalayan denizi, meşelerin esrarlı ezgisini, rüzgârın küstahlığını, dışarıda olup biteni… Köpekler mi havlıyor, av peşine düşmüşçesine? Uzakta bir kadın çığlığı vahşi adımlar, ürkek ayak sesleri… Sesler! Geceleri sesleri … Karanlıkta Sesler okumayı sürdür